Limit Sıfır'a

Cahillik mutluluktu, bilgelik huzursuzluk

Çok geride kaldı, şimdi

Cahillik nefes almak oldu, bilgelik ise meçhul bir kurşun

çok bilen çok yanılırdı

bakma sen şimdi

bilmeyen yaşıyor.

bildiğim tek şey hiçbir şey bilmediğimdir diyenler alkışlanırdı,

şimdi taşlanıyor.

gelecekte ne olur bilinmez,

belli mi olur

doğuştan bilge derler,

tek taşla iki kuş

kordonla birlikte kafayı da keserler.

İnsancık Şerbeti

Bir gün Adem var olmuş
Varolsun, o olmasa biz olmazmışız.

Gel zaman git zaman insanlar var olmaya devam etmiş

Dünya'ya insanlık doğmuş, güneş gibi.

İnsanlıktaki insancıklar tüm bencillikleriyle 

kesmişler, soymuşlar, kandırmışlar.

İnsanlık namına, adalet dağıtmışlar.

Sonra dağıttıkları adaletten sofralarına düşenleri afiyetle yiyip

kemikleri yoksullara fırlatmışlar.

"Dünya'nın düzeni bu" demişler,

"Para her şey değil, erdemli olmak lazım" demişler

insanları birbirini düşürüp izlemiş,

ellerini başkalarının ceplerine atıp hep yemişler.

Sanmışlar ki kar etmişler,

kibirlenip böbürlenmişler.

zulüm gören karlar çığ olur da

hor görenler kahkahalarında boğulur,

bilmezmişler. 

Matematiğim Kötü

Ömrüm boyunca kaç bahar gördüm?
Kaç mevsim geçirdim, pek bilmem.
Ama hiçbiri senin kadar çiçek açtırmamıştır
Benim için şu Dünya'da

Kim bilir, belki
Günün birinde bir olur çiçekler
Meyvelenir tüm baharlar.

En İyi Günümüz-

Sanıyorsun bunların hepsi geçecek;

İstediğin kadar üzül,

Yalnızlığın dumanı yine tütecek.

Ağlayabiliyorken ağla;

İnsanlık daha da kötüye gidecek.

Kan Şerbeti

Yaranın acıdığına inanmak için

illa kanaması mı gerekiyor?

Ne anlayışsızız canım!

Gülmek neyimize yetmiyor?

AKKARA

Varlık devamında yokluğu getirir.

Işık, karanlıkla vardır,

Gölgelerde saklanır.

Kötülük olmasaydı,

olabilir miydi iyilik?

Ya da bilmeseydik yanlışı,

Doğruyu nasıl bilirdik?

Her güzel şeyin bir karşıtı var hep yanında taşıdığı,

Nedir sevdanınki?

Sevdanın ta kendisi mi ki?

Perestide

Ay çıktı mı göğe

gölgede bırakır yıldızları

Gündüz aşıktır geceye,

Ay "Güneş" der ille de.

yolları bir gündür hep, kovalar birbirini.

Güneş ister ki gece olsun, seyre dalsın Ay'ı

Ay'sa yanıp tutuşur

ah bir görse Güneşin Işıklarını.

Güneş bilmez mehtabı yapan kendi yansımasıdır

Bilmez, Ay ışığını ondan alır.

Giderse Güneş,

Ne ay kalır, ne mehtabı

Güneş yok diye

Denizleri aşmış aşık, dağları delmiş.

Ne asırlar geçmiş ki

Yaradan, bu iki kavuşamayan aşığa bakıp

hayalini güzel eylemiş.

Varsın düşsün yıldırım.

Varsın gece serpsin yıldızlarını göğe

Güneş değil midir doğacak olan yine?

-31 Ağustos 2023-

Ağlardım Bir Başıma

Ne gün gördüm ne ötesini

Şafak söker, söktükçe çözülür tüm gece

Melekler serer kanadını, işler geceyi ilmek ilmek

Güneş sahi şafak mı demek?

Her zaman daha güzeldir hayalin gerçeğinden,

Sen kurmaya devam et;

Bir gün,

bir şafak gelip sökecek tüm gecelerini.

Sonra şeytanlar alacak hepsini 

işleyecek ilmek ilmek 

Bitmez gecene hep

yıldırımlar düşecek.

Dağdan Denize

Vardım sevda sana
kapını çaldım
ne elem yollara ittin de
ben bir sana vardım.

içim çekildikçe yara
attın bizi gurbete
zindan ettin diyarı

yar diye diye

Döndük denizden taşa

taştan denize

en son toz olduk, toprak olduk

kavuştuk birbirimize

Cebelitarık

Ne gariptir,

İnsanoğlu korktu hep doğrulardan

korktuğundan daha fazla yalanlardan.

...

Hangisi daha tehlikeli?

Yalanlanmış doğrular mı,

Doğrulanmış yalanlar mı?

Devir öyle ki 

yin olmuş yang,

yang olmuş biraz ying.

Buluşmuşlar ortada

Buna da demişler ki hem siyah hem beyaz

Ama kimse diyememiş gri.

gri, hepsinden de kirli.

Sandalye Kapmaca

Kraldan çok kralcılar bu soytarılar.

Kral selam verir,

Başının değdiği tüm kelleleri alırlar.

Kral başını eğer,

Karşısındakini toprağa gömer bu ahmaklar.

Yüzünü ekşitir kral,

Tüm divanı astırırlar.

Kral yüz verir,

Astarını ister, tepesine binerler.

Sıra onlara gelince,

Kralı soytarı yapar, binbir fıkrada başrol oynatırlar.

Aslında şu soytarıları alıp bi' güzel kral yapmalı ama...

Möbiüs

Varlığına inanmayı reddettiğin şeyin mevcutluğunu kabul edersin,

Kabullenmek gerek

Olmamışlığın varlığını.

Bu dünyayı anlamıyorum.
O kadar yalnızım ki perdelerim bile kapalı.

Kemal'e Ermek

Gözlerine bakmak,

Aynı anda gökyüzüne bakmak,

Aynı göğe bakabilmek,

Hepsi aynı;

Gözden ırak olunca

Gönül hepsini bir kılarmış.

Eller ne (E)der?

Bazen bir insanın omzumuzdaki eli ağır gelir.
Bazen ağır gelir yaşadıklarımız,
Biz de taşıyamadıklarımızı içimize atarız;
üstünü örteriz, karanlıkta bırakırız.
Sonra tüm ağlayamadıklarımız,
içimize attığımız tüm gözyaşları kederle birleşir;
rutubet olur, kurunun yanında yaş da yanar
kederle çürürüz.
Bir bakmışız el sayısı artmış,
Taşıyamadıkça taşmış kambur olmuşuz.

Eller, sanıyoruz ki kederimizi paylaşacak
Sanıyoruz ki eller bizi avuçlarına alacak, yükümüzü hafifletecek.
Ama kimi zaman yükün kendisinden başka bir şey değildirler

Hep yanındayım, anlıyorum, dinliyormuş gibi yapıyorum...

Ah o eller, boş konuşmasalar kim bilir neler neler diyecekler?

Çiçek (K)açtı

Ben ne yapacağım bu hayatla?
Ne yapmalı? Nasıl yaşamalı?
Birden üşüdüm, hissettim.
Güneş gözlerimi aldı ve geri vermedi.
Birden boşluk hissettim ve o karadelik;
bir daha ne mutluluğu tattım ne de hüznü.
Çimlere uzandım, bir daha uyuyamadım
Saçlarım dağıldı, umursamadım.
Annem kotumdaki çim izine kızdığındaysa duymadım.

Biliyor musun ben aslında 

Kördüm, sağırdım, hissizdim,
Bunlar ne o karadeliğin suçu, ne de güneşin.
Ben yokluğumda bile var olmaya çalıştım

Bardağın ne tarafından bakalım?
Ben aslında bardağı doldurmaya çalıştım,
Sonra masaya çarptım,
Sonra biraz su masaya döküldü,
Sonra bardak düşüyor sandım
Sonra bardağı tutmaya çalıştım
Sonra bardak düştü
Sonra kırıldı.
Biliyor musun; sonra sonra anladım
Bardak düşmüyordu, düşen aslında bendim.

Bardağı mı doldurmaya çalıştım? Yoksa amacım kırmak mıydı?
Yoksa düşerken tutunmaya mı çalıştım?
Hiç bilmiyorum.
Ama biliyor musun,
Ben düşerken bile bardağı düşündüm,
Sonra bardağı düşürdüm.
İnanır mısın? Ben bile bilmiyorum,
ama,
Biri bile bana,
Bir kere bile bardak gibi davransaydı
Sonunda düşüp kırılacak olsam bile mutlu olurdum.
Ama zaten ben umursamam ki, biliyosun
Hepsi o karadeliğin suçu...

İnsancık Kozası

kelebek yakalamak isteyen hevesli çocuklar istemeden aldılar canını.
iyilik yapayım derken biri oldu birinin sonu.

sonsuz huzurluk?
insan olmak mı bu? hangi evrimin sonu?

3ε

Arka tarafından bakınca çok şey görüyorsun.
Ön tarafından bakamıyorsun
Çünkü
Ölüyorsun.

16 Ekim 2015