İstediğin kadar üzül,
Yalnızlığın dumanı yine tütecek.
Ağlayabiliyorken ağla;
İnsanlık daha da kötüye gidecek.
O zamanlar sevda denen illet yoktu sokaklarımızda Ve hüzün eşlik etmezdi oyunlarımıza. Güneş bize doğardı Ve karşı mahallenin çocukları onu ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder