Çiçek bu, çok basit.
Sularsın, şımarır; biraz gübre ister.
Azıcık da ilgi.
Güzel renkler açsın diye canını dişine takarsın.
Her gün özenle bakarsın.
Bir sabah,
Herkesin çiçeği daha çiçek bile değildir.
Seninki en güzel renkleriyle açmış.
Çiçek bu, biraz karmaşık.
Aklına geldikçe sularsın
Ya da aklına gelir, işine gelmez sulamazsın.
Çok da umursamazsın.
Bir sabah bir bakarsın, Allah'ım!
Karşı komşunun çiçeği açmış.
Seninkinde iş yok sanırsın. Kızarsın.
Halbuki en güzel renkleri hazırdır.
Ama sen, çiçeği suçlarsın.
Bilir misin?
İlgisiz kalan hayat bahçesi
Çiçek tarlasına dönemez.
Topraktan koparılan bir çiçeğe
gübre de su da işlemez.
---
hiçbir insan
bir yangından canlı çıkmadı diye
çiçeğine kızamaz.
