Diğer Yarısı.

"Çok boş" dedi

Dolu mu sanıyorsun?

"Çok hoş" dedi

Dolu mu sanıyorsun?

"Çok dolu" dedi

Oturup ağlaştılar.

İnceldiği Yer.

Hayatın ince çizgisinde cambaz misali attığım pamuk dokulu adımlar,

Altı uçurum.

Sekiz köpek balığına yem olmamak için çırpınışlarım.

Kırık kanatlarım.

Aklımda sen

Ve, dans edişimiz.

Ah sevgilim! 

"Yaşamak denen şey senmişsin meğer"

Kilit.

Öyle hızlı koştun ki benden,
Kaçtığın yere uzak dahi
Denemiyor.

Öyle hızlı kaçtın ki benden,
Bunu kim söylüyor?

Öyle koştun ki uzakların uzaklarına.
Bunu söyleyen kim
Bilinmiyor

Öyleymiş.
Mırıldanıyor,
Birileri.

Franz Kafka

Beni tuhaf bulabilirsiniz.
Ya da bulmayabilirsiniz, beni.
Kaybedebilirsiniz de.
Bulmadığınız şeyi nasıl kaybedeceksiniz?
Onu da siz bulun.

10 Ekim
İkibinonbeş

Ağlamak İyi Gelir

Dinlediğim her müzikte duymaktı acı, üstelik hiç bilmeden.
Baktığım her yüzde, her gözde görmekti onu
Bana acı veren, hiç görmemiş olmaktı.
Saydığım yollar yaklaşırken
Geleceğe.
Attığım adımlar geçmişeydi benim.

Hissettiğim her duyguda bilmekti o olduğunu
Kim olduğunu bilmeden.
Gülümsemek, herkese
Ya oysa diye.


--Dip Not--
Anlamak ister-sen...

Değişen Değişim.

Her şeyiyle basit biriydim ben.
İmzam ismimdi.
En sevdiğim içecek su, en sevdiğim aktivite uykuydu.
Savsaklamakla geçen günlerim kovalarken birbirini
Her akşam eve dönerken aldığım sütü içip çikolatamı yerdim.
Her zamanki yerimde
Her zamanki ben.

Kasım 2015

NEFES.

Piyanoda dans eden parmaklar,
Onu aşkla izleyen bakışlar.
Gözler kaçamak, bir tutam saçla
Tutturulmuş tokalar.
Kediler miyavlar
İnsanlar ağlar.
Kimi doğar, kimi ölür
Kimisi öldürür
Bazılarıysa,
Zaten ölüdür.

Var olmak telaşesiyle
Tabanı döven ayakkabılar.
Fırlatılan terlikle "anne" diyen
Çocuklar.
Demlenen çaylar
Tabuta atılan topraklar
Ah, bir de
Unutulan insanlar.