On İki İnfazı

Bir suç mahalli, zaman.

Her yer kan revan.
Yelkovan kovalar akrebi.
Saat vurur onikiyi.
Bir sürü tanık, çokça mağdur.

Her saniye bir insan,

Her saniye gözyaşı.

Vaz da geçmiyor,

Sokaklar mutsuzlarla taşıyor.

Akrep yelkovanı vuruyor

artık tüm saatleri on iki kovalıyor.

Ne kadar kaçarsan kaç;

Kaçınılmaz son gelip,

sevdiğin ne varsa 

hepsini senden çekip alıyor.

360 ̊

Zihnimdeki tüm isimlerin tasması çıkmış
Hepsi birbirinden uzağa kaçmış.
İsimler sahipsiz,
Sahipler izinsiz.
Bir şey var,
Çağıramıyorum,
Bir isim var,
Bağrınıyorum.
Tutuşturuyorum her birini birbirine.
Beni vermişim kendime,
Bilmiyorum kendim nerde, kimde?

Balon

Sırılsıklam olmuşum
Büyük kabustan daha büyüğüne uyanmışım.
Bir mum dikmişler pastama
Üfledikçe her şeyi yakmışım.
Yüreğime giydirmişler yırtık bir ceket.
Bir türlü dikiş tutturamamışım.
Ciğerlerim yanmış, deli gibi öksürmüşüm.
Şu cigarayı tüttürenlere imrenerek sönmüşüm.