Kimisini yakmak için uğraşırsın
kimisi yanmasın diye.
Ateş bu, yakar.
Sönsün diye dua edersin, söner;
söndü mü geçer.
Ama bi' ateş vardır ki,
hep yakar.
sen yanmaya alışırsın,
her gün, her dakika,
kalbini, ruhunu sarar.
Öyle ki; her baktığın şeyde,
yaşadığın her anda
o alevden bir parça yer alır.
tattığın her duyguda
biraz kül tadı vardır.
Uykuların ter içinde,
mutluluğun puslu,
mutsuzluğun ise eksik.
biliyorsun;
Alev hepsinden bir parça alır,
ve O alevden bir parça hep sende olacaktır.
---
Öfkenin aleviyle harmanlandıysa duyguların,
Her anında biraz kül tadı vardır.
