Ve hüzün eşlik etmezdi oyunlarımıza.
Güneş bize doğardı
Ve karşı mahallenin çocukları
onu hep çalardı.
Yokuşlar bekler her sabah
Rüzgar bize göz kırpardı.
Çeşme başında dünden kalan oyun sırası
ip olur geçmişe kadar uzanırdı.
Büyümek dediler sonra
yoksa yine onlar mıydı?
tüm mahalleler toplaşıp
çocukluğumuzu mu çaldı?
