Yunus

İnsan ait olmadığı yer ile yaftalanırsa aniden
gezgin olur ama

bir daha nereye ait olduğunu bulamazmış.

ENGEREK

Varlığımın her zerresi düşman olmuş,

Şimdiki ben, bir öncekine öfkeli

her yeni anım kızgınlığa gebe.

şimdikiler patlamaya hazır,

öncekiler hiç olmadığı kadar cüretkar.

Sonrakiler sabırsız, hepsi sırada.

Bilemiyorum, hangi ben olsam,

hangisinin yüreğini doyursam?

taht misali,

hangisini önce boğdursam?

VİCDAN

Anlamaya gelmişim Dünya'ya herkesi.
Tüm başıma gelenleri.

Anlamışım en acımasız katilleri,

azılı suçluları, 

tüm kalpleri yerle bir edenleri.

Kendime gelince

en yüce koltuğu ayırmışım

duygusuz hakime.

Kafamı yastığa koydurmamış,

ruhumun diline kilit vurmuş.

beni hep haksız bulmuş.

müebbet bir hapis almışım.

her saniye katlanan cezama;

aynada kendime bakmışım.

bakışım yakalamış kendini.

kelepçe vurmuş gözlerime

son kez ruhuma dalmışım.

ELVEDA GÖKYÜZÜ

Hoşçakal gökyüzü,

bir daha sana bakamayacağım.

kalbim gök,

gözlerim kuru.

Senin yüzüne nasıl bakarım?

göğsümde bir boşluk;

Söylesene gökyüzü,

ben onu nasıl doldururum?

aşağılandıkça aşağılaştım.

yerin dibinden sana baktım;

seni göremiyorum gökyüzü.

Ama biliyor musun?

Dünya'nın merkezinde ben varım.

Herkes etrafımda.

Ama herkesin etrafında karanlık;

sen yoksun gökyüzü.

Hiç korkmaz mısın, yalnızsın?

Senin karanlığın en aydınlık,

geceye serptiğin yüz yıldız, etrafında.

etraf da sensin.

anlamaz mısın?

Gökyüzü,

elveda.

Sana bir daha soru sormayacağım.

DOYEN

Her masalın bir kötüsü var

bir de kahramanı.

kim okur bu hikayeyi ama?

dahası kim inanır kahramana.

güldürme beni,

sen sanır mısın ki konuşan tilki gerçek.

Sana ancak aptallar itaat edecek.

BEN VE KENDİM

Kendimin en derinliklerinde arıyorum, yine kendimi.

keşfedilmemiş sularda çıkıyor benliğim.

arkama saklıyorum tüm gerçekleri,

tüm doğruları tatlı yalanlarla donatıyorum.

olmayan şarkıların en güzeli çalıyor.

gerçekler artık hep benden kaçıyor.

kaç tane yüzüm var, bilmiyorum.

Kendimce güzel bir hayat yaşıyorum.

Kandırılmanın en güzel rengini taşıyorum.

Yalan söylemek ne kadar kolaymış,

artık biliyorum.

KUYU

Ya ölüm hata yapıyor
Ya cennet iyi insanları özlüyor.

YAŞAM DENEN

Bana sorarsan çok yeniyim ben,
Daha yeni çıkmışım anamın karnından.

nefes almayı öğrenmemişim.

Ciğerlerim yanıyor, ağladıkça ağlıyorum.

Zaman akmıyor, yalnızca geçiyor.

Zamana sorarsan, ohoo daha ne yaşayacağım?

Belimi bükmüş, saçıma aklar düşürmüş

dişlerimi bile dökmüş.

Canıma kastım mı var canım!

Alacaksan al, vereceksen ver.

Ben daha çok yeniyim.

Hayat Çiçeği

Çiçek bu, çok basit.

Sularsın, şımarır; biraz gübre ister.

Azıcık da ilgi.

Güzel renkler açsın diye canını dişine takarsın.

Her gün özenle bakarsın.

Bir sabah,

Herkesin çiçeği daha çiçek bile değildir.

Seninki en güzel renkleriyle açmış. 

Çiçek bu, biraz karmaşık.

Aklına geldikçe sularsın

Ya da aklına gelir, işine gelmez sulamazsın.

Çok da umursamazsın.

Bir sabah bir bakarsın, Allah'ım!

Karşı komşunun çiçeği açmış.

Seninkinde iş yok sanırsın. Kızarsın.

Halbuki en güzel renkleri hazırdır.

Ama sen, çiçeği suçlarsın. 

Bilir misin?

İlgisiz kalan hayat bahçesi

Çiçek tarlasına dönemez.

Topraktan koparılan bir çiçeğe

gübre de su da işlemez.

---

hiçbir insan 

bir yangından canlı çıkmadı diye

çiçeğine kızamaz.

Eşeğin Kulağına Karpuz Kabuğu

At parayı.

Yazı çıkarsa senindir,

Çıkmazsa bi' daha at.

Rahat ol rahat!

Nasıl olsa hayat kötülere hep

istediğini verir.

Irkçılık

Boynuz kulağı geçermiş.

İnsanlar en aşağıya inermiş.

Şeytanın çırakları

ustalarını beğenmezmiş.

DUAYEN

Düşüncesi çarpık olanın
Adımları doğru olur mu sandın?

İçi kötü olanın
Dili iyi olur mu sandın?

Cambaz düz ipte yürüdü diye
Doğru yolda mı sandın?

Ahmak olan iki kelam edince
adam olur mu sandın?

Ah insan, sen ne çabuk aldanırsın

Soyguncunun maskesi 

düşmez mi sandın?

Eh be insan, amma safsın

Yalancının mumu

sönmez mi sandın?

Kukla

Aynada gördüğünüz devi

kendiniz bellediniz.

üç beş toprak parçasından başka

bir şey değildiniz.

Bıçağınızı bilediniz,
yatacağınız yeri
kendiniz belirlediniz.

bilemediniz

siz Şeytan değildiniz.

Edilgen

Neyledim bu hayatta?

Varlığımla mı elem ettim?

Yokluğumla iyi mi ettim?

Neyledim bu hayatta?

Varımı yok mu eyledim?

Kendimi mi eğledim?

Neyledim bu hayatta?

Vardım da iyi mi ettim?

Yoktum da iyi mi bilindim?

Ya Rab ben ne ettim?

Etten kemiktendim.

Kendimi ne bildim de

neye direndim?

Kraldan Çok Kralcı

Allah'ım
Tövbe hâşâ ama;
Kulların var ya...
Kulların utanmasa sana inanmayı
haram kılacak.

Rabbim
Biliyorsun,
Bunlar pek de utanmayacak.

Hallice

Kalbimde ağırlık yapan tüm kalp kırıklıklarımı aldım elime.
baksan dünya kadar avuç,

ama hayal kırıklıklarıma yer kalmadı.

Başıboş bırakmadım onları da, bohça yaptım.

Sonraki sefer onları da alacaktım.

öncelik kalbimindi

çünkü tüm ağırlığı yapan kalbimdi.

yol bildiğime çıktım;

sonu yine uçurum.

kırıklarımı attım,

kendimi dünyanın merkezine bıraktım.

Kaşmirden Duvarlar

Işıl ışıl bir yalnızlık

bedeni herkese tam.

neresinden giyersen giy oluyor.

kilo almışsın-almamışsın

fark etmez;

her gün giy,

kimse fark etmiyor.

öyle bir kumaş ki bu yalnızlık;

herkese çok yakışıyor.

Hacıyatmaz.

Hayalinle uyuduğum geceler de oldu,
Hayalinden uyku tutmadığı geceler de.
Kimi geceler
Hayalimde uyudum, seninle
Kimi geceler uyandım,
Hayalimde sen.

Kimi geceler ise,
Merak etme
Sadece uyudum.

Genç Kız

Başımı sakladım yastıkta
uykumun en derinlerine gömdüm acımı.
Sanki yürürken benimle koşmuyormuş gibi,
aldığım tüm lokmaları boğazıma dizmiyormuş gibi,
uykumda kabus nöbeti tutmuyormuş gibi.

Aklımı ikna etmek için ruhumu kullandım.
herkesten de sakladım akılsızlığımı.
Ruhumun en karanlık düşüncelerini görmemişsin gibi,

derin sularda yüzmemişsin gibi,

korkmamışsın gibi

sevmemişsin...

Sinonim

Ateşin yaktığını ateş mi söndürür sandın?

Selleri sular mı durdurur?

Fırtınaya ne yapar rüzgar?

Deprem toprakla mı durulur?

Çivinin çiviyi söktüğü nerde görülmüş?

Hadi sen de...

İnsanı şeytan mı durdurur?

Göğermiş

Hiç gördünüz mü siz
ayın güneşlik tasladığını?

Sabahları doğup akşamları battığını?

Görmediniz tabii, doğa haddini bilir çünkü.

Ne zaman ki güneş şaşsın yerini 

kıyamet bilinir, o zaman kopacaktır.

Şimdiden Sonra

Şu lanetli dünyada
kurunun yanındaki yaş olsa kimi
atar ateşin en dibine kendini;
yanan kuruların külleri bile alev alıverir.

Öyle bir gözümüze sokarlar ki yaptıklarını;
Görenin bir,
Görmeyenin iki gözü kör olur. 

Gün gelir 

adalet tecelli eder,

Gün, hiçbirinin yüzüne gülmez olur. 

Oldu mu hiç?

gıybetinizi yapsak,

ne sizin günahlarınız biter,

ne bizim ömrümüz yeter.

nefesiniz küfür kokar,

nefsiniz şeytan.

o kadar kötüsünüz ki;

hiçbir gayrimüslime

cehennemde yer kalmaz sizden.

Herkes Kahraman

Uyuyan güzel "kalkın" demiş
Tüm prenseslere,
"Kalkın isyan ediyoruz".
"Prensleri kabul etmiyoruz".
Başlatmış isyanı. Kazanmış da.

Ama uyuyan güzel daha ilk yılındaymış,
Bir yüz yılı varmış. 

Dışarda aynı prens, onu rüyasından uyandırmış.

Tefehhüm

Akıl ceketini her an giymeli insan

Öfkenin alevleri onu sarmadan.

Kimse bırakmamalı

yaraladığını sarmadan.

Alev değdikçe yaraya,

dağlanan yara gün gelir dağ olur;

akan kanı ne ateş durdurur 

ne de yağmur.

Gün gelir kan kendi kendine durur.

Yaraya artık ne ateş yarar,

ne de yaş durultur.

HAKİM

İnsanın içine hep alev düşer.
Kimisini yakmak için uğraşırsın
kimisi yanmasın diye.

Ateş bu, yakar.
Sönsün diye dua edersin, söner;
söndü mü geçer.

Ama bi' ateş vardır ki,
hep yakar.
sen yanmaya alışırsın,

her gün, her dakika, 

kalbini, ruhunu sarar.

Öyle ki; her baktığın şeyde,

yaşadığın her anda

o alevden bir parça yer alır.

tattığın her duyguda

biraz kül tadı vardır.

Uykuların ter içinde,

mutluluğun puslu,

mutsuzluğun ise eksik.

biliyorsun;

Alev hepsinden bir parça alır,

ve O alevden bir parça hep sende olacaktır.

---

Öfkenin aleviyle harmanlandıysa duyguların,

Her anında biraz kül tadı vardır.

Borç

Birilerine yüklediğimiz anlamlar

o kişi için

olur da yük olursa bir gün 

Bir bakmışız,

hangisi hangi anlam bilmeden

hepsini geri almışız.