Fikir Açısı

Koş diyorlar
"Nereye!" diyorum,
"ne diyorsun?" diyorlar.
"nereye gideceğimi bilmiyorum..." diyorum.
"zaten sadece önüne koşabilirsin" diyorlar.
Hayır diyorum, her yere koşabilirim.

Sonra anlıyorum,
onlar daha arkalarını bile göremiyorlar.

Denge

Marifetini gösterenin marifeti kıttır,
Saklayanın egosu dağ.

Sen bir de sırası gelince konuşana bak;
Buzdağının
bir de görünmeyen tarafı var.

Salire

Tamam anladık kopacak kıyamet

ama bu kadar yaygaraya ne gerek var kardeşim?

kopacaksan kop!

Biz ipin ucunu çoktan kaçırdık.

Dibin dibini gördük,

biz de şaşırdık.

Ses

Sandım,
Bu ağırlığın altından kalkmaya çalıştım
ama her gün gölgeli bir yalnızlığa uyandım.

Yalnızlığımı büyütünce adam olur sandım.

Nereden bilirdim,

daha da sarıldım.

Kulaklarım uğuldarken herkesten, 

Ben ışıklarımı kapattım.

Bark

Eğer istersen,
bir koltuk ayırdım sana.
çay da demledim.
en güzel şarkıyı seçtim senin için.

gel uzan gönlüme,
biraz nefes alalım.

Ruh ve Ceza

Bir ruha sahip olmak,
İnsanlığa verilen en ağır ceza.

Ceza'ya verilmiş en büyük ödül

İnsanlık.

Bir de ruha sor,

Cehennem denen şey;

bir ömür tutsaklık.

MÖBİ-US

Sonsuz şeritli bir hayat.
neresinden baksan ters yüzündesin.

EVA

Evren tüm görkemiyle 7 günde yaratılmış,

7'si de senmişsin.

Göklere yıldızlar serilmiş,

Ay da altın da senmişsin.

Havva bir kemikten yaratılmış,

Varım da varlığım da senmişsin.

Ömrüme ömür katılmış,

Yedi'm de yetmişim de senmişsin.

Bilmezdim sevdiğim;

Senden önce ben, ben değilmişim.

KIRIK BANK

Çıkmaz sokaklara mı girdin sevgili?

Uğramaz oldun.

Gezmekten çok mu yoruldun da

beni aramaz oldun?

Bulmayı değil aramayı sevmişsin demek;

isteseydin, her sokakta beni bulurdun.

Fakir Sevintisi

Yapış yapış sıcakta etkinlik olsun diye sahil kenarındaki kafeye gitmeye karar verdi bizimkiler.
bir genç kızla genç oğlan.
binbir şikayetle bindiler otobüse.
ikisinin de içini otobüsün fakir kokusu doldurdu.
kimse duş almıyordu.

otobüs bu ya,
kötü mahalleleri dolaşmaya başladı.
oğlan her binene şöyle bir bakıyor,

yamuk tipler bindiyse kıza daha sıkı sarılıyor

kızda da bir gurur, erkeği onu koruyor.

sonra lüks bir araba gördüler;

içinde bir hanzo

çıtır, en fazla 20'sinde bakımlı bir de kadını

polis çevirmiş, araba aranıyor.

burun büktü bizimkiler

ne olacakmış sanki, arabası varsa

hiç, park etme derdinin yanında bir de polis çevirir.

şimdi ne güzel sohbet edebiliyorlarmış, arabada olur muymuş hiç öyle şey?

yanına da almış çıtır

çok mu çıtır! oyar valla gözlerini!

yok be, lafın gelişiymiş.

heh şöyle. vakti olsa o da bakarmış kendine.

her halükarda en güzeliymiş, badanaya ihtiyacı yokmuş.

bizimkilerin keyfi yerine gelmiş.

inmişler sahilde.

oh en güzeli, kafadan laf atabilecekleri 50 tane tekne.

her birine bulsalar bir kusur, bitmeyecek gün.

ne bereketli gün Allah'ım

gökten mutluluk yağıyor!

Şamar

Bazen başımı annemin dizine koysam
her şey bitecekmiş gibi.
Ya da çatsa kaşlarını, bana kızsa

biraz da sertçe vursa

o zaman da geçecek hiçbir şey kalmayacakmış gibi.

toplayın Dünya'daki tüm anneleri,

geçecek çok dert;

okşanacak çok çocuk var.

Samanlıkta Altın

Cahilliği korumak en zorudur,

İnsanda bilme arzusu olmasa bile

yanlış bilmenin ağırlığı bilgiye duyulan

açlığı doğurur. 

Başlamak başarmanın yarısıysa,

yanlışı düzeltmeyi istemek, bilgeliktir. 

ve de

Sevgili insanlık,

Hepimiz yanıldık.

Belki de kötüler kazanmalı,

İnsanlığın dibi kazınmalı.

Ya da uzaylı istilası olmalı,

İnsanlar -hepsi- kaçırılmalı

Ya da herkes birbirini asmalı.

Ya da,

Ya da...

Döngümek

Gecenin hüznü sokaklarına düşüyor,

yıllanmış yanaklarına sarkıyor sonra.

Her zamanki gökyüzü şimdi çok 

farklı görünüyor.

Sonra sanıyor ki, aya ışığını

O'nun yüzü veriyor.

Ay tutuluyor

Kendi tutuluyor.

Sokak lambaları yanık;

neredeyse yüreği kadar.

Bedeni sudan taş;

Yıkık, gölgeli şehir gibi

Hiroşima'dan sağ çıkan küller gibi.

Göğe bakıyor.

Gök hiç oralı değil.

Yıldızlara tek tek hüznünü işliyor;

hüznünde o'nun yüzü.

Sonra neden, gece ışıldıyor.

Hüznü yanaklarından ayağına,

Oradan toprağa iniyor

Dünya tekrar mı dönmeye başladı? Bilmiyor.

Yetişen her çiçek o'nun sureti.

Bir çiçek koparıyor, topraktan.

Sonra tepelenmiş bir toprağın üstüne,

koyuyor; mezardan bir taşın önüne.

12

Eros...
Tüm alem bilirmiş

Aşığıyla musmutlu ömür için sakladığı okunu.

Ok fırlamış yaydan,

Sonra Eros da görmüş, ok da

Kalbimin nefesinle attığını.

Çok sonra,

Rivayet olunur ki,

Eros, ömrünce izlemiş iki aşığı.

1+1=1

Sana hediye ettiğim bi' şarkı var.
Benim yazmadığım,
Senin duymadığın.

Bir şarkı var,

Hissettiğim, bilmediğin.

Bi' ben var;

ne benim bildiğim,

ne şarkının, ne de senin.

Bir sen var.

Tek bildiğim,

bir tek benim bildiğim; ben bildiğim.

Zavallı

Bir şeyler içimi rahat bırakmıyor. Diyorum ki; şu yüreğimi kapana kısan avını canavarca hırpalayan şu, şu huzursuzluk; tırnaklarını yüreğimin ta içine geçirmiş kor alevlere korlar atan bu hınç; ve ruhumun derinliklerinde, insan olmanın çok ötesinde, ermiş dağının zirvesinde aynadan Aliy-ül-Mürteza'yı izlermişçesine mağrur erdemimden bir kurtulsam çözülecek her şey, aslan pençesinde can çekişen küçük kuşum, çaresiz ve zavallı yüreğim huzura erecek, özgürleşecek. Sessizliğinde "buradan geçti bir saka kuşu" dedirtecek.
Ama ne ben var olmayı bıraktım;
ne de insanlık insanoğlu olmayı.

Akbaba Ziyafeti

Yazılmayan şeylerin günahı elsizlere verilirmiş, 

söylenmeyenler dilsizlerden bilinirmiş.

Tüm günahlar toplanıp insanın boğazına dizilirmiş, 

düğüm olup gürgende gezinirmiş.

Toprak bile bilirmiş, bu insanlar ne çirkin-leşmiş(miş).

Vakit

Zaman her birey için ortaktır. Tüm insanlar tek ya da bütün bir zaman içerisinde kendilerine yer bulurlar. Zaman denk getirilir, ancak bu herkesin zamanı farklı olduğundan değil; aksine aynı zaman dilimini herkesin yaşamasından kaynaklanır. 

Gün bir yerlerde batar, diğer bir yerler sanrılanır. Hakikaten gün batmakta mıdır? Ancak bu sanrı insan aklına o kadar ufak şekilde sirayet eder ki, her gün ufak ufak zehirlenmek gibi, bir anda gelip geçiverir. Hiçbir uzvunu kaybetmeden ölmeyi garipsememek gibi, zaman da insan zihninde olağanlığıyla yer etmiştir. Halbuki düşününce, varlığın büyük mucizesiyle karşılaşırız. Ancak görmeyi bilmeyen göz, henüz o düşünceyi tatmamış zihin ne ile karşı karşıya olduğunu bilmediğinden kendini böylesine düşüncelere kapatır.

Biz de, insanlar olarak, buna yaşamak deriz.

Şeytan-altı

Arayan bulamamış nihai mutluluğu.
İster dünyanın dibini kaz-
ister yedi alemi aş-
aradığın mutluluksa,
cevabın yokluktur.

Şeytana sorsan,
onun bile bazı günahları
gelse aklına,
yüzünü buruştururmuş.

Alâ Sûratihî

Ya Rab,

Öyle bir aşk yüklemişsin ki kalbime,

tek bir kalbe sığar da

bir ömür dediğin kısa kalırmış.

Kendimi onun gözlerinde görürüm;

Suretime yine verilir senin suretin

En güzeli oluveririm kainatın.

her saniye bir sene gibi, dört mevsimi yaşar

her an yeniden doğarım.

333

Her yerdeysen hiçbir yerdesindir,

Herkesi seviyorsan, kimseyi sevmezsin.

Hep mutluysan bilmezsin, mutsuzsun.

Bir sınır, hiçliği

iki sınır, yaşamı

üç ise kaosu verir.

Allah'ın hakkı üçtür,

İnsanoğlu nankör.

Ne gözünü doyurur ne cebini

ama bilmez,

sonunda gideceği 

iki metre yerdir.

Çok yalnızım, Anne...

Keşke yalnızlık çekip giden bir sevgili olsa.

Şöyle çarpsa kapıyı,

insanın ruhu titrese.

Ayrılsın diye uğraşsak, 

yalnızlığı aldatabilsek keşke.

Maalesef,

gün sonunda

etten duvarlardan betonlara terfi ediyoruz.

gün boyu kandırdıktan sonra kendimizi

ruhumuz, elinde terlikle öfkeli bir anne gibi karşılıyor bizi.

dayak yedikten sonra "anne" diye ağlıyoruz

utanmadan annemize sarılıyoruz.

Maalesef, anneler evlatları

evlatlar da annelerini terk etmezmiş.

Kayıp sanılanlar birbirini bulur,

yıllardır görüşmeyenler bir şekilde kavuşur,

hatta, varlığını bilmek bile istemediği annesini 

her gün hatırlamak zorunda kalanlar olurmuş.