27 Haziran 2026 Cumartesi

Ruh Tufanı

Hüznü gölgesinden okunuyor.
Gözlerini dikmiş şafağa,
Bir dua mırıldanıyor,
Mucize gerçekleşsin;
Tüm bunlar bitsin istiyor.

Güneşi takip ediyor,
Neden sonra mehtabı yakalıyor.
Gözleriyle deşeliyor anı,
Ama kayda değer
hiçbir şey bulamıyor.

Hüznüne hüzün katıyor,
Nedendir, içindeki boşlukta bir ıslık sesi.
Rüzgar estikçe saçları savruluyor,
içinde bir şeyler çağıldıyor.
Anlıyor Musa'yı,
Koca denizi ikiye ayıran içindeki hiddeti.
Anlıyor;
Bazı şeyler mucizeye dönmeli,
Bazı şeyler insanın içinde
döndükçe sönmeli.
Bazı damlalar sele dönüşmeli
Bazen de sel her şeyi yıkıp geçmeli.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Tanjant

O zamanlar sevda denen illet yoktu sokaklarımızda Ve hüzün eşlik etmezdi oyunlarımıza. Güneş bize doğardı Ve karşı mahallenin çocukları onu ...