17 Mart 2018 Cumartesi

Yol

Arka bahçeye yağan yağmur kadar umarsızca.
Arka bahçeye yağan yağmur kadar umursanmadan, toprağı delerek.
Toprağı severek.
Toprağın sevdiği, ondan gelişimi bildiği bir vakurlukla
Abla misali, abice tavırlar.
Yanağı yanık minik kız,
Ne ara o kadar küçüldün? Ve bir el nasıl denk geldi
Beyaz tombul kemiksiz tenine?
O kadar mı yakışır bir insana toprakla kavuşmak? düşen damla kocaman gözlerinden, ah!

Beyazlar içinde olmayı hayal etmek.
Amma bir evde tüten çaydanlığın yanında, amma geldiğin yere dönerek.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Tanjant

O zamanlar sevda denen illet yoktu sokaklarımızda Ve hüzün eşlik etmezdi oyunlarımıza. Güneş bize doğardı Ve karşı mahallenin çocukları onu ...